درباره اوکام

به دنبال سال‌ها اندوخت تجربه و دانش، شرکت دانش‌بنیان اوکام در سال 1382، به عنوان نخستین تولیدکننده چسب‌های گرانول لبه چسبان‌ها و پشت چسبدار در صدد ساخت مسیر تازه‌ای برآمد تا با تولید انواع آلیاژهای پلیمر و چوب پلاست و چسب‌های صنعتی، نقش کوچکی در تنومند شدن بازوی تولید کشور ایفا کند.

گام دوم اوکام نزدیک به یک دهه بعد برداشته شد تا با ثبات و اطمینان دومین فاز توسعه آغاز شود؛ در نتیجه تلاش‌های شبانه‌روزی خانواده اوکام، خط تولید چسب گرماذوب و چوب پلاست راه‌اندازی شد و ظرفیت تولید به بیش از 2100 تن رسید.

سال 1394، در نتیجه تعامل و همکاری با بازارهای بین‌المللی و به منظور بهبود کیفیت، فرمولاسیون تازه‌ای از شرکت کایزر آلمان خریداری شد.

در نتیجه این تلاش‌ها برای بهبود کیفیت بود که راه‌اندازی خط تولید چسب قالبی و افزایش فضای تولید به 5 هزار متر مربع در سال 1397 میسر شد. یک سال بعد، یعنی در سال 1398، نوبت به راه‌اندازی دومین خط تولید چسب و افزایش ظرفیت به 5000 تن چسب گرماذوب رسید. در همان سال، خط تولید پلی‌اتیلن وکس با ظرفیت 1000 تن هم به بهره‌برداری رسید و آزمایشگاه چسب و پلیمر با سرمایه‌گذاری 50 هزار دلار در مسیر توسعه و ارتقاء قرار گرفت.

گام مهم بعدی با بهبود کیفیت تولیدات و رسیدن به استاندارهای جهانی برداشته شد و برای نخستین بار در ایران صادرات چسب گرماذوب چوب به ترکیه صورت گرفت. اگرچه پیش از آن هم به عراق، افغانستان و گرجستان نیز چسب صادر می‌شد.

در سال 1399، صادرت وکس به ترکیه و چین هم آغاز شد تا در وضیت نا به سامان دلار و تحریم‌های امریکا علیه ایران، مسیر ورود ارز به ایران گشوده شود تا اوکام به سهم خود، گام کوچکی به‌منظور رفع مصائب اقتصادی بردارد.

اندکی پس از آن، سومین خط تولید چسب نیز راه‌اندازی شد و تولید پرایمر PVC مکمل چسب گرماذوب به بهره‌برداری رسید. اکنون زمان آن رسیده بود که اوکام با در اختیار داشتن سه خط تولید، فضای تولید خود را افزایش دهد؛ به همین دلیل کارخانه اکام در شهرکت صنعتی ایوانکی فضای تولیدی بالغ بر 6000 متر مربع نیز با سرمایه‌گذاری به ارزش 150  میلیارد ریال به مجموعه تولیدی خود اضافه کرد که در مساحتی به وسعت جمعا 11000 مترمربع مسیر توسعه را هموار سازد.

اوکام، به دور از شعار تنها در فکر توسعه خودکفایی و رفع کاستی‌های کیفی در صنعت چسب ایران است؛ هدفی که جز با تمرکز بر بهبود تکنولوژی و رقابت با قدرت‌های حارجی بزرگ این صنعت میسر نخواهد شد.

امید که تلاش‌های شبانه‌روزی کارآفرینان و تولیدکنندگان با به ثمر نشستن درخت خودکفایی و توسعه، در افزایش رفاه و معیشت مردمان ایران‌زمین انعکاس بیابد.